Pers

Er verschenen heel wat mooie recensies over ‘De Pigmentroute’ van Hilde Van Cauteren. Een paar citaten, met links naar de bijhorende recensies:

‘Bestaan er nog boeken die alles maar dan ook echt alles mee hebben?…’ (Ouders & onderwijs boekensite)

‘Een dergelijke verbeelding dwingt respect af. Heel ingenieus verweeft Hilde Van Cauteren een wereld vol hedendaags problematiek van grensmuren, vluchtelingenkampen en voedselbedelingen met een achttiende- of negentiende-eeuws overkomend Italiaans ambacht van handgetekende en ingekleurde kaarten, en de rijkdom aan al dan niet giftige pigmenten die daar bij hoort..’ (Lieve Raymaekers op Pluizer)

‘De Pigmentroute is een fascinerend fantasieverhaal waarin tal van eigentijdse vragen en problemen herkenbaar zijn: de oprukkende muur die mensen buitensluit en rijke gebieden afschermt, de vluchtelingenkampen, het belang van identiteitspapieren in de strijd om te overleven en de macht van het geld en de positie van de vrouw…
Samen met Cobi ontdek je de politieke en economische mechanismen die voor de slachtoffers van het systeem vaak verborgen blijven. Vanuit dat oogpunt roept De Pigmentroute herinneringen op aan De zwarte stenen van Guus Kuijer…’ (Rita Ghesquiere op Kerknet)

‘Bij het ter hand nemen van het boek valt onmiddellijk de prachtige cover op. De afbeelding roept volledig de sfeer op van het verhaal. Ook de afbeeldingen in het boek zijn indrukwekkend. De prachtige kaarten een verduidelijkende stamboom van de familie helpen het al bij al ingewikkeld verhaal beeldrijker te maken…’ (Leestank)

‘Nergens verklapt Van Cauteren waar en wanneer het verhaal zich afspeelt. Hierdoor wordt het universeel en (helaas ook) actueel. Een boek dat blijft nazinderen…’ (Veerle Schaltin op Wiebelwoorden)

‘Van Cauteren componeert een letterlijk en figuurlijk kleurrijk verhaal waarin pigment een hoofdrol heeft maar nog tal van andere thema’s een rol spelen…’ (Jaap Friso op Jaapleest)

Op Leestafel kreeg De Pigmentroute zelfs twee besprekingen:

‘Een roadnovel, maar wel een heel aparte… ben je eenmaal begonnen, dan wil je het boek uitlezen!…’  (Leestafel)

‘Het bijzondere van dit boek is dat het een, letterlijk kleurrijk, avonturenverhaal lijkt maar ondertussen ook inzicht geeft in huidige wereldsituaties. Als je het uit hebt besef je pas hoe knap de schrijfster deze verwerkt heeft in dit prachtige, meeslepende, grensverleggende verhaal. Een boek van grote klasse!…’ (Leestafel)

Boekenzoeker over De Pigmentroute:

Cobi Aditi is de laatste telg van een eeuwenoud geslacht van cartografen. Als op haar voeten een netwerk van pigmentvlekken en kloppende aders verschijnt, beseft Cobi dat ook zij op reis moet. Het wordt een verrassende, maar ook gevaarlijke tocht. Cobi leert tot haar schade en schande dat de kaarten van de familie Aditi lang niet altijd betrouwbare gidsen zijn. Gelukkig is er de mysterieuze Per, die Cobi op haar tocht begeleidt. Samen proberen ze het lot van duizenden vluchtelingen te verbeteren, maar dat blijkt geen makkelijke strijd…

Waarom zou ik dit boek lezen?
Samen met Cobi maak je als lezer een verrassende tocht, dwars door onherbergzame gebieden. Het wordt een reis vol bijzondere ontmoetingen en spannende avonturen, maar ook met een haast ongelijke strijd tegen de onrechtvaardige behandeling van vluchtelingen. Hilde Van Cauteren beschrijft erg beeldend wat het betekent om op de vlucht te zijn en hoe met levens van onschuldige mensen gesold wordt. Pigmenten en kleuren spelen een belangrijke rol in het verhaal, net zoals de stamboom van de familie Aditi en allerhande (land)kaarten.
(De Pigmentroute op Boekenzoeker)

 

Advertenties
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: